ภูมิ เว สปฺปุริสานํ        กตญฺญูกตเวทิตา

รู้จักบุพพการี                    ทำความดีตอบแทน

ธรรมนี้เป็นพื้นฐาน           ของคนดีศรีแผ่นดิน

          เรามีพ่อมีแม่มีแต่รัก                        ท่านฟูมฟักรักเราเฝ้าถนอม

เหลือบริ้นยุงเลือดไรมิให้ตอม                   ทุกข์ก็ยอมทนทุกข์ทุกประการ

          นับเป็นบุญวาสนาเรามาเกิด            เป็นสัตว์เลิศกว่าสัตว์เดรัจฉาน

มีปัญญามีสติดำริการ                                 รู้คิดอ่านชั่วดีมีศีลธรรม

          เราได้พึ่งพ่อแม่มาแต่ต้น                 จึงผ่านพ้นเภทภัยไม่ถลำ

พระคุณท่านท้งหมดจงจดจำ                     แล้วคิดทำตอบแทนจึงแสนดี

          เราเติบใหญ่สองท่านสังขารแย่        ร่างกายแก่อ่อนล้าเราอย่าหนี

อยู่กับท่านเลี้ยงดูให้อยู่ดี                            ยามท่านมีไข้ป่วยช่วยเยียวยา

          ท่านมีงานช่วยงานของท่านบ้าง      อย่าปล่อยวางเมินเฉยเสียเลยหนา

นึกถึงท่านเคยเฝ้าช่วยเรามา                      มากยิ่งกว่าใครใครในสังคม

          อีกชื่อเสียงสกุลวงศ์ดำรงไว้             อย่าทำให้เสียชื่อเขาลือขรม

รักพ่อแม่รักวงศ์จงปรารมภ์                        ให้สังคมยอมรับนับถือเรา

          ทรัพย์สินมรดกท่านยกให้                 อย่านำไปใช้ผิดด้วยจิตเขลา

เก็บไว้เป็นต้นทุนอุดหนุนเรา                      กินใช้เอาแต่ผลต้นทุนคง

          ยามเมื่อท่านลาลับดับสังขาร          ทำบุญทานแผ่ผลกุศลส่ง

เป็นหนี้ท่านใช้หนี้อย่างนี้ตรง                    จุดประสงค์โอวาทพระศาสดาฯ