ผูกสนิทชิดเชื้อนี้เหลือยาก                  ถึงเหล็กฟากรัดไว้ก็ไม่มั่น

จะผูกด้วยมนต์เสกลงเลขยันต์              ก็ไม่มั่นเหมือนผูกไว้ด้วยไมตรี

แม้นบุตรดีก็เป็นที่เฉลิมศักดิ์                จะชูพักตร์ชนนีชนกสอง

ทรัพย์สมบัติควรยกให้ปกครอง             ได้ประคองเชื้อตระกูลไม่สูญวงศ์

อันศิษย์ดีชูหน้าครูอาจารย์                  ลาภสักการก็จักเกิดโดยประสงค์

กตัญญูนับถือและซื่อตรง                    จะยืนยงวัฒนาสถาพร

ทรลักษณ์อกตัญญุตาเล่า                   เทพเจ้าก็จะแช่งทุกแห่งหน

ให้ทุกร้อนอ่อนข้อทรพล                    พระเวทมนต์เสื่อมคลายทำลายยศ

อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก           แต่ลมปากหวานหูมิรู้หาย

แม้นเจ็บอื่นหมื่นแสนจะแคลนคลาย       เจ็บจนตายก็เพราะเหน็บให้เจ็บใจ

เป็นมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก            จะได้ยากโหยหิวเพราะชิวหา

แม้นพูดดีมีคนเขาเมตตา                    จะพูดจาจงพิเคราะห์ให้เหมาะความ

ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์                 มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิตต์

แม้นพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร              จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจา

อาวุธใดในพิภพไม่ลบปาก                 ถึงน้อยมากฟันฟาดขาดเป็นสิน

จะเป็นตายดีร้ายจะขายดิน                  ในโลกสิ้นสามภพจบเจรจา

เขาย่อมว่าพูดดีเป็นศรีศักดิ์                 คงได้พักตร์ได้ผลมาล้นไหล

เหมือนน้ำขึ้นเรือพายสบายใจ              เข้าที่ไหนได้ที่นั่นดังพรรณนา

                                                (สุนทรภู่)